Sevgi En Temiz Duygudur
Ümran Öztürk
Sevgi, yaşanması gereken en temiz duygudur.
Kirlenmeye en açık çağda yaşıyoruz.
Sözlerin hoyratlaştığı, vicdanın yorgun düştüğü, iyiliğin çoğu zaman saflıkla karıştırıldığı bir çağda…
Kötülüğün ve yozlaşmanın dibe vurduğu bu dünyada, sevgiyi tertemiz gönlünde taşıyabilen insanlar hâlâ var.
Karşılık beklemeden el uzatanlar...
Menfaatin rüzgârına kapılmayanlar…
İyiliği bir gösteriye dönüştürmeden yaşayanlar…
Onlar, bunca çirkinliğe rağmen kirlenmemeyi seçen nadide yüreklerdir.
Çünkü kirlenmemek bir tercihtir.
Bu insanlar çok konuşmaz.
Bağırarak iyilik yapmazlar.
Sevgi onların hayatında bir slogan değil, bir duruştur.
Bir hayvanı sahiplenirken, bir çocuğun başını okşarken, bir yaşlının yükünü hafifletirken, bir dostun derdine omuz verirken kendilerini anlatmazlar.
Yapar ve geçerler.
Zira dünya tam da onların omuzlarında dengede durur.
Ve vicdan...
Vicdan, görünmez bir harçtır. O harç çekildiğinde en sağlam sandığımız yapılar bile çatlamaya başlar.
Bugün en büyük yoksulluk, merhamet yoksulluğudur.
En büyük eksiklik, samimiyet eksikliği…
Ve en kıymetli şey, yalansız, çıkar gözetmeden sevebilmektir.
Çünkü dünya, en çok da onların temizliğine ve vicdanına tutunarak ayakta kalır.
Eğer hâlâ umut diyebiliyorsak, eğer hâlâ çocukların gözünde ışık varsa, eğer hâlâ bir kapı zor zamanda çalınabiliyorsa…
Bilin ki bir yerlerde sevgiyi kirletmemiş insanlar vardır.
Belki kalabalık değiller.
Belki görünür değiller.
Ama hayat, en çok onların sessiz direncine yaslanır.
Ve biz, bu çağda en çok şunu unutmamalıyız:
Sevgi en temiz duygudur.
Ve insan, o duyguyu koruyabildiği sürece insandır...
