Dostlara akrostişler 1
Ümit Kayaçelebi
ERDOĞAN TOPÇU’YA
Erdoğan kardeşim bana demiş ki; Anot-katot pil
Radyodan ayrı kalmak da elimde değil
Dostlarım radyolarda hep beni anmaktalar
Onlara gitsin çaldığınız türküler ve şarkılar
Güzel insanlarla buluştum sayenizde ben
Asla ayrılamam onlardan, razıyım hepinizden
Nasıl zaman geçiyor bilemiyorum radyo başında
Topçu kardeşim de istekleri okuma telaşında
Okuyorum, yazıyorum ve radyo dinliyorum
Postacı bu iletiyi çabuk götür ver diyorum
Çünkü ben Trabzon Radyosunun müptelasıyım
Uçan kuşlarla sizlere selamlar gönderiyorum
AKROSTİŞ
‘Sn. Mehmet Gücüyener’e’
Muhabbetli bir insandır Mehmet Gücüyener
En kısa zamanda gardaşın Van’a sizi bekler
Her daim bu kardeşinizi anıyorsunuz
Mutluluk diliyor ve şarkı armağan ediyorsunuz
Ey güzel insan; seni tanıdığım için bahtiyarım
Ta ki mezara kadar dost kalalım diyorum
Görmeden insanların birbirini sevmesi hoş
Ümitsiz ve hayalsiz bir dünyada yaşamak boş
Cuma günü gelip Muğla’da helva yeseydim
Üzerine bir de hoş sohbetle çay içseydim
Yıllar önce seni tanısaydım ne hoş olurdu
Egeye her gelişinde gardaşın gelir seni bulurdu
Ne kadar radyo dostum olsa da sen hep baştasın
Ey güzel insan sen şiirde de sözde de ustasın
Rabbim seni nazardan kem gözlerden saklasın
Sn. Nur Görür’e
Ne zamandan beridir hep Çukurova’yı dinlerim
Uzaklardan arar sizden türkü talep ederim
Rengârenk gül gibidir türküler bahçemizde
Gün boyu misafir ediyoruz sizleri hanemizde
Önce Hakan Erendor sonra tanıştım sizle
Reklam değil inanın gurur duyuyorum hepinizle
Ümit Kayaçelebi der ki; hepinizi çok seviyorum
Radyo dostlarına ve size selamlar gönderiyorum**
AKROSTİŞ
Sayın Yasemin İstanbullu kardeşime.
Yaşamak çok güzel şey, hayata tutunmalı
Arzular, emellerle kalp denen şey dolmalı
Sevgi ve saygı asla lügatlerde kalmasın
Elemler, kederler dertler bizi sarmasın
Melodiler ve nağmelerde dolsun nice gönüller
İşte o zaman Mutluluktan birleşir eller
Neden bizler unuttuk sevmeyi, sevilmeyi
İçimizden atamadık bitmeyen kin nefreti
Sevgi çiçekleri ne yazık açmaz oldu
Tül-i emellerimizde gün batanda kayboldu
Ah kardeşim ah ; Dünya büyük biz daraldık
Neden binalar yükselirken bizler alçaldık
Bitirdik tabiatı ne bağ kaldı ne bostan
Umut yok hayallerde tükendi öte yandan
Leylalar, Mecnunlar eyvah kaldı mazide
Lakin sahte aşkları yaşarız her dizide
Unutma hayat akan sudur akar gider yinede