Ümit Kayaçelebi

Dostlara akrostişler 1

Ümit Kayaçelebi

ERDOĞAN TOPÇU’YA

Erdoğan kardeşim bana demiş ki; Anot-katot pil

Radyodan ayrı kalmak da elimde değil

 

Dostlarım radyolarda hep beni anmaktalar

Onlara gitsin çaldığınız türküler ve şarkılar

 

Güzel insanlarla buluştum sayenizde ben

Asla ayrılamam onlardan, razıyım hepinizden

 

Nasıl zaman geçiyor bilemiyorum radyo başında

Topçu kardeşim de istekleri okuma telaşında

 

Okuyorum, yazıyorum ve radyo dinliyorum

Postacı bu iletiyi çabuk götür ver diyorum

 

Çünkü ben Trabzon Radyosunun müptelasıyım

Uçan kuşlarla sizlere selamlar gönderiyorum

AKROSTİŞ

‘Sn. Mehmet Gücüyener’e’

Muhabbetli bir insandır Mehmet Gücüyener

En kısa zamanda gardaşın Van’a sizi bekler

Her daim bu kardeşinizi anıyorsunuz

Mutluluk diliyor ve şarkı armağan ediyorsunuz

Ey güzel insan; seni tanıdığım için bahtiyarım

Ta ki mezara kadar dost kalalım diyorum

Görmeden insanların birbirini sevmesi hoş

Ümitsiz ve hayalsiz bir dünyada yaşamak boş

Cuma günü gelip Muğla’da helva yeseydim

Üzerine bir de hoş sohbetle çay içseydim

Yıllar önce seni tanısaydım ne hoş olurdu

Egeye her gelişinde gardaşın gelir seni bulurdu

Ne kadar radyo dostum olsa da sen hep baştasın

Ey güzel insan sen şiirde de sözde de ustasın

Rabbim seni nazardan kem gözlerden  saklasın

Sn. Nur Görür’e

Ne zamandan beridir hep Çukurova’yı dinlerim

Uzaklardan arar sizden türkü talep ederim

Rengârenk gül gibidir türküler bahçemizde

Gün boyu misafir ediyoruz sizleri hanemizde

Önce Hakan Erendor sonra tanıştım sizle

Reklam değil inanın gurur duyuyorum hepinizle

Ümit Kayaçelebi der ki; hepinizi çok seviyorum

Radyo dostlarına ve size selamlar gönderiyorum**

AKROSTİŞ

Sayın Yasemin İstanbullu kardeşime.

Yaşamak çok güzel şey, hayata tutunmalı

Arzular, emellerle kalp denen şey dolmalı

Sevgi ve saygı asla lügatlerde kalmasın

Elemler, kederler dertler bizi sarmasın

Melodiler ve nağmelerde dolsun nice gönüller

İşte o zaman Mutluluktan birleşir eller

Neden bizler unuttuk sevmeyi, sevilmeyi

İçimizden atamadık bitmeyen kin nefreti

Sevgi çiçekleri ne yazık açmaz oldu

Tül-i emellerimizde gün batanda kayboldu

Ah kardeşim ah ; Dünya büyük biz daraldık

Neden binalar yükselirken bizler alçaldık

Bitirdik tabiatı ne bağ kaldı ne bostan

Umut yok hayallerde tükendi öte yandan

Leylalar, Mecnunlar eyvah kaldı mazide

Lakin sahte aşkları yaşarız her dizide

Unutma hayat akan sudur akar gider yinede

 

Yazarın Diğer Yazıları