Dost bildiklerim
Ümit Kayaçelebi
Ömrün baharında düşmüşüm dara
Hani nerede dost bildiklerim?
Hasretim şimdi dost, ahbaplara
Hani nerede dost bildiklerim
**
Bir den bire sırra kadem bastılar
Hiç sebepsiz birden bire küstüler
Suçumu demeden beni astılar
Hani nerede dost bildiklerim.
**
Meğer herkesi ben dost sanmışım
Kendimi kandırmış ve aldanmışım
Çocuklar gibi de nasıl kanmışım
Hani nerede dost bildiklerim
**
Her gelen vuruyor, giden vuruyor
Ne kimse arıyor ne de soruyor
Bil cümle herkes kirişi kırıyor
Hani nerede dost bildiklerim
DERTLİ GÖNÜL
Gönlümün ışığı düzeni söndü
Geçtiğim yolları göremez oldum
Ömrümün baharı hazana döndü
Bahtıma bir çelenk öremez oldum.
**,
Bunca sene ne yazık ki boş imiş
Gençlik denen uçup giden kuş imiş
Bahar ve yazlar meğer boş imiş
Ne gonca ne gül deremez oldum.
**
Hep çile, hep keder, her zaman feryat
Aşksız ve sevdasız geçen bir hayat
Ne mecnun olabildim, ne de Ferhat
Külünkle dağları delemez oldum.
**
Sevdasız bir hayat yavandır yavan
Boş yere gelip de geçiyor zaman
Gerektiği zaman Kerem gibi yan
Ne yazık bir Aslı bulamaz oldum.
**
Gönlümün kâbesi odur mihrabı
Gönül yollarımın odur mehtabı
Okunur yüzünde aşkın kitabı
Ona da bir mana veremez oldum.
**
Yaş dediğin şeyi bir yana bırak
Velev ki saçlara düşse dâhi ak
Sevda durağında sen yap bir durak
İndim bir bekleyen göremez oldum
**
Nasıl ağlamayayım yâri el aldı
Şu gönül sazımdan felek tel aldı
Kalbimin hâkimi Yâri el aldı
Artık huzuruna giremez oldum.
**
Gönül dedikleri ihtiyar olmaz
Herkes sevdim sanır bahtiyar olmaz
Gel gör baharla hazan bir olmaz
Yinede sevmeden duramaz oldum.
