Bir zamanlar bizim lakaplarımız vardı ve Mevlüt hoca 3

Topal Katipoğulları

Gayet normal kalem efendisi katip efendi ayağı aksak olunca onlarda Topal Katipoğulları olarak bu lakaba eyvallah etmişlerdir.

Tırnak yiyen oğulları

Her hal bunlar seferberlikte o kötü günlerde yiyecek bir şey bulamayınca tırnaklarını yemişler çocukları da tırnak yiyen oğulları olarak tarihe geçmişler.

İşte bütün bunların yanı sıra birde birbirimize lakap takıyorduk, 

İyi jiletmi çekiyorsun haydi sen oldun Jilet Isko

Heybetli bir duruşun varsa sende oldun Canavar Heso

Yerden izmarit topladığını kimse görmüş mü bilmeyiz haydi buna da diyelim Binik Ehmo

Atletik yapılısın boylu poslusun üstelik de kabadayısın öküz gibi güçlü gibiysen sen de oldun Öküz Memet

Bağ bahçende dolu dövüş horozların mı var hayda sen de oldun Ğoroz Heyder

Sakalların mı seyrek veya hiç çıkmıyor sana da Köse Lütfü diyelim

İyi güreşisin boksörlüğün de var o zaman sende herkül gibi güçlüysen Herkül Mustafa olu ver gitsin

Topu alısan ayağan oyun moyun gurmağı boşver topu bazen sahanında dışına atabiliyorsan oldun lastikçi İrfan çünkü cızlavet satıyorsun ya!

Senin adın Uçun Olgaç ama topa ele vole atısan ki füze gibi hayde sende oldun Füze Uçun

Baki efendi ne orta yapabilirsen nede pas ele yerinde dönüsen o zaman Tırtıra Baki lakabı da sana yakışır

Hayatın nağır peşinde koşarak geçmişse Nağırcılık işinse oldun Nağırcı Elo gitti.

Elin ayağın kamyonla gidip gelmekten vaikit bulup da yıkayamamışsan seninde lakabın olur Kirli Cemal

Çenen kuvvetliyse sende olursunVırvır falankes

Elin ayağın titriyor o zaman seninde lakabın Laklak Sabri olsun,

Hayatın sade yağ ticaretiyle geçmişse sana yaklaşan yağ kokusu alıyorsa kusura kalma adın Nurettin de olsa Yağcı Nureddin oldun gitti.

Senin adın Sofi Toprak ama Vanda cacığın alasını sen satıyorsan oldun Cacığçı Sofi gitti

Ufak tefeksen bi de berbersen ama sende boy yok pos yok adın Mehmet Işık .bazen de sana berber dayı derlerse de bundan gayrı sana Mınco Memet diyelim.

Hayatı şekerleme lokum yapmakla geçmiş ama kendisi de şeker gibi adam ise sen de Şekerci dayı ol daha eyi.

İnanın elinde veya cebinde ustura falan hiç görmedim gel gör Şaban Erkalay oldu Ustura Şabo gitti.

Ufacık tepecikti ama tepebaşılı Ali adam öldürünce adı oldu Eli Gında

Fahriye ablaydı onu herkes severdi hem de en çok Karayolları personeli ama nerden çıktıysa kim taktıysa ömür boyu rahmetli Gıcıbello diye anıldı.

Şen gençlerde oynardı orta saha da haf oynayınca Şahabettin Sönmez sahalarda yıllarca Şef diye çağırıldı.

O bir şehrin Belediye reisi idi ama halkla o kadar iç içeydi ki Van halkı ona makamında ve her yerde ölünceye kadar ABİ dedi. Mustafa Altaylı hayatı boyunca hep Van’ın abesi olmuştu.

Adı Mustafa’ydı Selma öğretmene âşık oldu haddini bilmedi aşkına karşılık görmeyince deli oldu divane oldu Mustafa ismi gitti adı çıktı Dımsoya

Çok gariban ve sevimli bir at arabacısıydı Van halkı da onu çok severdi Adı Mehmet Ortasaçdı ama biz onu hep Memişo diye çağırdık.

PTT den emekli oldu emekli parası ile o zamanın revaçta arabası Murat 124 aldı. Van takside ölünceye kadar taksicilik yaptı ve Taksici Seyfi Baba olarak hala anılıyor.

Van’ın eski fırıncılarından biriydi adı Mustafa’ydı maşalı var okkalı kilolu olması hasebiyle hep Fırıncı Şişko diye anıldı.

Van’ın en eski nalburuydu Adı Mehmet Delibaştı lakin Van halkı onu hep Kahya diye çağırdı.

Senelerce Karayollarında çalıştı bir darı süküne almadı ne kendine ne de ailesine bu yüzden evsiz barksız kiralarda ölüp giden Selahattin Özgüner’in lakabı Yorgansız Salo oldu.

Yorgansız Salo emekli olduğu zaman kendisi kirada olduğu için dostları sevenleri ona artık emekli oldun sende kendine bir ev al çoluk çocuğun kiralarda sürünmesinler dendiğinde onlara dönerek; ‘ he ben emekli olup ev alıp Van’a yatırım mı yapacam!’ diyor. Ve almadı gitti İzmir’de evsiz barksız hayata elveda edip gitti.

Allah rahmet etsin benim can dostum Mahmut Toktamış Önceleri marangozdu sonra PTT ye geçti işinde de dirayetliydi nedense adı Mahmut Toktamış iken Dalgacı Mahmut oldu gitti.

Daldık yine zaman tüneline bir de baktık ki yine kimler gelmiş kimler geçmiş. 

Lakin birçoğu da öyle böyle bu fani dünyadan geride bir lakap bırakarak göçmüşler.

Bizler onları öyle sevdik öyle bağrımıza bastık ve yine de onları bu gün dualarla anıyoruz.

Ne güzel insanlar yaşadık ve ne güzel insanlarla hayat sürdük.

Şimdi ne o eski Van var ne de eski Vanlılar ama hatıraları bile bize yetiyor.

Hemen isimleri sıralamaya geçmeden biraz zaman tüneline dalarak sizlerle eski günleri eski insanları anmak istedim. 

.daldan dala konarak sizlerinde dudaklarınıza bir tebessüm kondurmak amacıyla yazıyı böyle biraz uzattıksa da hoş görün belki de yarın bunları yazacak kimse veya kimselerde olmayacak!

daha çok ilginç lakaplar var.  Başta da dediğimiz gibi lakap her zaman takılır. Kimse kendine lakap takmaz ve takmamıştır. Yaşayan halk size lakap takar. Ve taktımı da ömrü billah sizin boynunuzda asılı kalır. Bu lakaplar da o zamanın insanları tarafından takılmış ve hepsi de kayda geçmiş lakaplardır.

Bu lakapları biz icat etmedik kıymetli büyüklerimiz tarafından zamanında tespit edilmiş ve bu güne kadar da böyle gelmiş ve böyle de gidecektir.

Bir yazımda da inşallah şahıslara takılan isimlerden örnekler vermeye çalışacağım. Biz burada biraz nostalji yapmaya ve birazda şaka yollu takıldık hepsi o kadar. Amacımız kimseyi üzmek veya kırmak değildir. Bu zaten bize de yakışmaz.

Zaten bu dedelerin babaların ecdadın taktığı lakaplar soyadı kanunu gelince çoğu çöpe atıldı. Herkes soyadı alarak lakabını terk etti. Şimdi bu devirde kim Çakaloğlu Tilkioğlu veya koluna İşeyenoğlu lakabını kabul eder.

Gitti lakaplar geldi soyadlar ve bize kalan eski lakapları adap ve edeple nakletmektir.

Hey gidi günler hey.

Devam edecek.