Aşık Çağlariye
Ümit Kayaçelebi
Vile balam sen de aşığ olmuşsan
Ne güzel saz çalıyorsun Çağlari
Aşığların çay evini açmışsan
Adap, erkan biliyorsun Çağlari
**
Avcı Halli gibi bulmuşsan izi
Geyik avlar iken görmedik sizi
Yediden yetmişe kahvede bizi
Düşünceye salıyorsun Çağlari
**
Rakibin Celali yamandır yaman
Ne yazık ki sana vermiyor aman
Atışma esnasında sıkıştığın an
Hep tavana bakıyorsun çağlari.
**
İlham perileri uzak kaçınca
Celal yanardağı ateş saçınca
Her zaman değil de dar da kalınca
Bele kuru sıkı atıyorsun Çağlari
**
Gılıncın keskindir, itidir palan
Celalden korkmam dersen yalan
İnsan sağlığına çok zararlı olan
Türlü sigara sarıyorsun Çağları.
**
Bele atıp tutup geçtin dereği
Azdın birden bol görünce parayı
Sevgililer gününde niye garıyı
Levye ile dövüyorsun Çağları.
**
Celaliyle, Kâzım Gülle gelince
Demli çaylar çifter çifter gidince
Kahvehaneyi de dolu görünce
Bülbül olup şakıyorsun Çağlari.
**
Celallenip coşuyorsun bir anda
Sanırsın ki Mahzunidir divanda
Dostum Mangalda kül bırakmasan da
Sen hatundan korkuyorsun Çağlari.
**
Kitap, dergi satılıyor burada
Monte Karlo, Samsun gider arada
Millet çay bekliyor hepsi sırada
Sen tavanı siliyorsun Çağlari.
NOT: Aşıklar kahvesi günlerinde güzel anılarımız oldu. İşte böyle birbirimize karşı taşlama da yazardık. Aşıklık geleneği atışmalarda hakaret olmaz ama böyle ufaktan dokunursunuz. Bize o zaman aşığa hafiften dokunmuştuk.
ÂŞIKLAR KAHVESİ
Kadim dost Aşık Mehmet Akçay’a armağan olsun.
Türkü söyleriz burada
Gel âşıklar kahvesine
Şiir okunur arada
Gel âşıklar kahvesine.
**
Yerin hazır tez gel yerleş
Çay, ıhlamur değil beleş
Ufukta batınca güneş
Gel âşıklar kahvesine.
**
Başımız üstünde yerin
Artar eksilmez değerin
Gönül dostum hazır yerin
Gel âşıklar kahvesine
**
Burada insanın hası
Sazın ve sözün ustası
Gönlünden silersin pası
Gel âşıklar kahvesine
**
Hep aşina yüzler burada
Nice usta sazlar burada
Kayda değer sözler burada
Gel âşıklar kahvesine
**
Gönül gözüyle görenler
Cümle ahbap ve yarenler
Müziğe gönül verenler
Gel âşıklar kahvesine
**
Aklına esince birden
Yallah deyip çık evinden
Sana ne pembe diziden
Gel âşıklar kahvesine
.**
Yoktur burada gıybet, riya
Hep öndedir edep, haya
Seviyorsan uzun hava
Gel âşıklar kahvesine
**
İşi gücü at kenara
Aldanma yağmurla, kara
Hiç olmazsa ara sıra
Gel âşıklar kahvesine
**
Güzellikler gelir dile
Otur sevdiklerin ile
Türkü söyle, türkü dinle
Gel âşıklar kahvesine
**
Başınızı ağrıttım yeter
Bu şiir de burada biter
Cumartesi sen şeref ver
Gel âşıklar kahvesine.
ATİLLAYI ANARKEN
Sokakta düdük çalınca
Atoya deli dediler
Hakka vasıl olunca da
Ardından veli dediler.
**
Bakıyordu tüm gözlere
Sahipti güzel gözlere
Arkadan gelen bizlere
Gösterdi yolu dediler.
**
Bizler onu çok severken
Alıcı kuş buldu erken
Bizler ona bir gül derken
Bir kısmı çalı dediler.
**
Onda geçmez idi para
Üzülmezdi yoğa vara
Öldüğü gün ardı sıra
Hakkın has kulu dediler.
**
Sakallıydı daim yüzü
Haramda yoktu gözü
Yerli yerindeydi sözü
Çekilmez dili dediler.
**
Köşe bucak dolanınca
Zülfü yâre dokununca
Hiç durmadan konuşunca
Nerede pili dediler.
**
Rahmet okur şair kaya
Dokundu sabuna suya
Sayın başkan Atillaya
Hemşolar deli dediler
