Yoksulluk
Rıdvan Kadeş
Bunca isyan ettik ne geçti elimize,
Fakirlik yine yazıldı alnımızın çizgisine.
Ne kaderden kaça bildik ne sözümüz geçti,
Gıdım gıdım doğradı yolsuzluk.
Yük ağırdı omuzda, ses etmedik kimseye,
Düştük ama kalktık bakmadık geriye.
Bir lokma ekmek için tutunduk hayata,
Sabırla yoğrulurdur zalim yoksulluk.
Ne ah ettik feleğe ne bedduayı bildik,
Yandık ama közümüzü içimize gömdük.
Giden canlarımızın ardından ağlayıp durduk,
Omuzumdan düşmedi
Zalim yoksulluk.
Rıdvan'ım bu fakirlik ağır gidişi belirsiz,
Her gün biraz daha artar taşırız sessiz.
Arkadaş oldu bize taşıyacağız çaresiz,
Feleğin bize armağanı yoksulluk.
