Garip gönlümün
Rıdvan Kadeş
Yıllar değişti, bu gönlümün gamı dinmiyor,
Söz anlamaz, burnu havayıdır gönlümün.
Bu uğurda nice saraylar çöktü bilmiyor,
Söz dinlemez burnu havayıdır gönlümün.
Hiç görmedim uslu durduğu bir anı,
Kovan kovan dolaşır sanırsın ki bir arı.
Sevda peşinde koşmaktan, ağlıyor zarı zarı,
İçi harpten yaralıdır garip gönlümün.
Kahi dolaşır enginde, kahi çıkar yükseğe,
Eyvallah etmez feriştahı olsa kimseye.
Farklı mizacı var, benzemez hiç kimseye,
Söz dinlemez başı dumanlıdır gönlümün.
Rıdvan'ım, seslenirim kulağı duymaz,
Dizinde durur saz, eli mızrap tutmaz.
Bin huri olsa dönüp birine bakmaz,
İki gözü kördür garip gönlümün.
İki gözü kördür garip gönlümün.
