Ey Menfaat!
Rıdvan Kadeş
Nasıl bir illetmişsin, bitmez hırsın,
Çıkar uğruna babanı satacak kadar arsızsın.
Karartmış gözünü yalan Dünya'nın süsü,
Dost yok, akraba yok; her şeyin, çıkar, menfaat.
Önce tatlı gelir, sonu hep hüsran.
Dünya malı dünyada kalır ah bir anlasan.
Haramın binası olmaz, öğrenmeliydin çoktan,
Tüketir menfaat etrafında kalmaz insan.
Çıkar için nafile taklalar atarsın,
Helal-haram bilmez, pusular kurarsın.
Mazlumların ahını alma,
Bir gün yanarsın,
Haydan gelen, huya gider, binası olmaz menfaatin.
Menfaat iyidir, hakkı incitmeyen,
Paylaştıkça çoğalan, insanı kirletmeyen.
Çıkarlar değil bizi ayakta tutan; gönül birliği,
İnsan kalmak kardır, gerisi yalan.
