Ankara

Bu şehri ummanı yedi tepeden ibaret sanma, 

İçinde nice ermişler yatar, bilde kanma. 

Beyhude konuşan cahillerin sözüne uyma, 

Namazgah tepesinde sela duyan şehitler yatar. 

İskitler tarih kokar, ata yadigarı Ulus, 

Kocatepe'den, Anıttepe'ye selamlar bir ulus.

Ankara kalesi tarihe seslenir, ayakta Çankaya,

Doğan bey, Uluğ bey, Kızıl bey, anlatır sana.

Bak torun, bu bozkırdan bir modern başkent doğdu,

Bu topraklar aziz şehit kanıyla yoğruldu.

Sanma ki hediye edilerek kuruldu,

Bu vatan anaların duasıyla düşmandan kurtuldu.

Bu şehirle yoğrulmuş kalemler, söz olmuş iz,

Orhan Veli rüzgar, Anday'da derin bir diz.

Cebeci'den Anıtkabir’e uzanır fikir,

Ankara'dır aklın kalbî vicdanın şehir.

Bil torunum; bu bozkır suskun değildir asla,

Her taşı bir yemin, her sokağı dua.

Bir yanım VAN kadar kadim, bir yanım Ankara,

Atatürk'ün sevdasıdır bu şehir,

Milletine adanmış bir başkentin adıyla.