Van Gölü İncileri

PAYLAŞ

31.01.2026 08:50
Güncelleme: 31.01.2026 08:50

Vansesi Haber Merkezi

TAKİP ET

SUÂL

ZEYNEP SÜMER

Söyle bana dünyan neden kararmış

Gönül bağlarını dolu mu vurdu?

Güzelim yüzünün rengi sararmış

Düşmanlar yoluna pusu mu kurdu?

Neden uzaklara dalıyor gözün

Hazana mı döndü baharın, yazın

Artık kendine de geçmiyor sözün

Vuslatın hasrete dümen mi kırdı?

Vicdanın kurumuş, ruhun çürümüş

Belli ki kalbine biri yürümüş

Akılsız başını duman bürümüş

Yolunu akrepler, yılan mı sardı?

Şeytanlar sinsice girip kanına

Ağını örmüşler dört bir yanına

Münker ile Nekir geçip önüne

İçinden çıkılmaz sual mi sordu?

Bu canı yaşatan yürek sesiydi

Suskunluk gönlümün gür hevesiydi

Aşkım gülizarın gül nefesiydi

Felek mi incitti bülbül mü yordu?

Zindanda benimle sandığın beden

Kalbini mi kırdım yoksa bilmeden

Eski sen değilsin değiştin neden

Beynin mi köreldi aklın mı durdu?

YAR GAZELİ

YAŞAR AKGÜL

Akşamın kuşkusundan, gecenin korkusundan,

Soyunup geldim tenimin kokusundan, mağaradaki yar gibi

Gece, senin uzun siyah saçlarındır sevgili,

Sesleri tel tel hüzün, tar gibi

Ay ayrılmış yüzünüzden gülün ırmağı geçer,

Aşkın buğusunu, hüznün rengini satar, edanız aktar gibi

Dudaklarından çalınmış ateşi, gözlerinin kömürü,

Üfledikçe harlanıyor, Harran oldum rüzgâr gibi

Hazan indi söz bahçemize, göğsüne çıktık üryan,

Göğüslerine ki yarın, göz değmemiş dağlar gibi

Acılar yağmuru böyle göğertti bizi,

Ayrılığın orucuna sen geldin iftar gibi

Ben de gezdim aşkın yedi şehrini, yalın kalb

Lakin ayrılığa çıktı yolun, Ferîdüddin Attar gibi

Bakışın gül, gürül gürül, içimiz evvel bahar

İsyanım gazel olmuş, kitap tarumar gibi

Sohbet sofranızdan kalktım, keşfim açık denizler

Dergâhının sularında, bitmeyen gün zarar gibi

Noktası konulmamış bir cümledir hayat,

Şiiri biter ömrünüzün imza; seng-i mezar gibi.

MİHMANIM

NURAY DOĞAN

İrem bağlarında bana görünen

Ahu gözlü güzel ne salınırsın

Yağmur damlasıyla yara durulan

Kirpikleri oktan ceylanım mısın

Asığın sazıyla feryadı duyan

Perçemi gül ile sümbülü yuyan

Göğün sinesinde yıldızla kayan

Saraya vakitsiz sultanım mısın

Görünmez uzaktan gelirken sesin

Sevdanın közüyle erirken sesin

Gönlümü gönlüne verirken sesin

Zamansız oturan mihmanım mısın?

KAV TARİHİ

BAHTİYAR BURAK ASLAN

Herkes, kendi gerçekliğine uyandı. O günden sonra kimse eski haliyle kalmadı. İki büyük kuvvet çarpışmış, taraflar mahalleyi ve şehri terk etmişti.

Dolmuş kaşla göz arasında beni almadan ıradı. İşlerim neden hep böyle ters gidiyor. Sadece yarım puanla hukuk kaçtı, bir yanlış soruyla istemediğim bir şehirde memurluk yaptım. Tam yurtdışına gönderilecek iken deprem oldu sonra askere gittim.

Kardeşim memur olmuş herkesin çok zeki dediği adam zahmetsizce girebileceği yere didinerek zar zor ulaşmış. Okumamakla iyi ettim hatta şehri terk etmek en iyi kararım. Apartmanın altı toptancı dükkanım, üstte çocuklara ayrılmış daireler geri kalanı kira geliri. Ticaretten iyi para kalıyor, emrimde çalışanlarım, araçlarım. Allah yüzüme baktı tabi bende çok çalıştım. İyi ki babama rest çekip kardeşimle kavga etmişim. Kaç günü eskitir heybem, sırtımda kat kat birikmiş hüzün. Oğullarım aramıyor, bir evlat babaya bu kadar çok nasıl bağırır? Ufaklık kapıyı çarpıp gitsin... İyi de benim ne suçum var, aramaz sormaz. Şu yatakta ölümü, cam dışında karartı bekliyorum. Ecel mintanı sırtımda emanet koynumda, susmayı bilmez dudaklar bir çift kulak arıyor. Kişi en çok yaşlanınca yanında insan arar derlerdi şimdi anladım.

"Baba bugün o teklifi aldım, beni istemeye gelecekler. Böyle bir giriş nasıl olur anne". " Deli kız baban biliyor.” Hangi ara söyledin, sana bu haberi yeni verdim.” Dün dedim bu oğlan teklif eder eli kulağında. Evde iki doktor olması iyidir dedi. Yaşlandın artık deyiverdi kart horoz, gülüştük."

Baba ocağını terk ettiğimizde ülkenin bir ucuna sen gittin. Gereği varmış gibi araya şehirler yerleştirdik. Bu lanetten doğup büyüdüğümüz şehir nasibini aldı. Akrabalarımız yoktu onları babamızı ve geri kalan ne varsa sildik. Sacit abi bana barışın demekten fazlasını söylüyordu "katılığı bırak." "Oğlanın yaşı kemale erdi, kız yakında yuvadan uçar, düğün dernek kurulur. Amcaların hiç mi emeği yok?" Öğütle cümlesini bitirdi, bir tek onun sözleri batmazdı. "Taşlarda erir zamanla dostum. Yükünden kurtul ki mutlu olasın. Bundan sonra torban yırtık olmalı".

Barıştık yok hayır düğüne gelmedi. Ben doktor yeğenimin düğününe gittim. İlk kez gelinlikle gördüm. Abim mahcuptu küçüktüm ama büyüklük yaptım. Kavganın nedeni falan ne önemi var.