Karla karışık mutluluk
Yunus Türkoğlu
Burası Van, karla karışık mutluluk yağıyor,
Rüyalar âlemi burası, kalbin gergefinde…
Sokaklar ve caddeler insana huzur veriyor;
Kışı anlatılmaz, yazı saklı sandık dibinde!..
Sessiz sedasız başlar bir sevda yolculuğu,
Seyreyle yamaçtaki Gevaş’ın güzelliğini.
Mavi sulardan havalanırken binlerce kuğu;
Akdamar Adası giyer beyaz gelinliğini…
Cennet kokulu çocuklar kartopu oynarken mest,
Abalı Kayak Merkezinde gençler kayarken mest,
Kale’nin burçlarından şehiri seyredenler mest;
İlahi nakışları tefekkür eden beşer mest…
Kubbeler, cumbalar, dağlar-taşlar karlar altında,
Öyle güzel, inan teşbih edilmez hiçbir şeye.
Şelaleler dondu, sular akarken yatağında;
Kar yağmış göbek boyu, girilmez bağa-bahçeye…
Yunus, dil anlatamaz her şeyi bazen olur lal,
Soğuk havalar, hırçın dalgalara eşlik etsin.
Tepeler, dağlar karlı-buzludur, bu ne güzel hal;
Karlı bir kış masalımız burada sona ersin…
16 Şubat 2026
