İçimizdeki o ince ayar
Ümran Öztürk
İçindeki o ince ayara dikkat et...
Çünkü insanı asıl ele veren, büyük hatalar değil; o hatalara giden yolda bozulan küçük ayarlardır.
Bir bakışın sertleşmesi, bir sözün gereğinden fazla uzaması, bir anlık öfkenin kendine yer bulması… Hepsi, o görünmeyen ayarın yavaş yavaş kaydığını gösterir.
Bir zamanlar aile terbiyesi dediğimiz şey tam da bunu korurdu. İnsan, daha kırmadan durmayı, daha incitmeden susmayı, daha taşmadan kendine dönmeyi bilirdi. Çünkü içinde bir ölçü vardı. Kimse görmese bile kendini tartan, kendine “bu sana yakışır mı?” diye soran bir ölçü…
Bugün ise çoğu insan, o ince ayarı kaybettiğini fark etmiyor bile.
Sesler yükseliyor, sözler ağırlaşıyor, tepkiler büyüyor…
Ama kimse dönüp kendine bakmıyor.
Oysa mesele büyük yanlışlar değil.
Mesele, o yanlışları doğuran küçük kaymalar.
Bir insan bir anda kabalaşmaz…
Bir anda duyarsızlaşmaz…
Bir anda kırıcı olmaz…
İçindeki ayar bozuldukça, bunlar yavaş yavaş yerleşir. Ve bir gün bakarsın ki, eskiden seni sen yapan o incelikten geriye pek bir şey kalmamış.
İşte bu yüzden…
İçindeki o ince ayara dikkat et.
Çünkü o ayar, sana kim olduğunu hatırlatır.
Nasıl konuşacağını, nerede duracağını, neyi aşmaman gerektiğini…
Ve en önemlisi…
Seni, herkes gibi olmaktan korur.
Çünkü insanı farklı kılan şey, ne kadar konuştuğu değil;
ne zaman sustuğunu bilmesidir.
