Yakılacak kitap
Ümit Kayaçelebi
Koskoca hayatta elde kalan ne
Yakılacak bir kitaptır hayatım
Sor kendine seni mutlu eden ne
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Hayat dedim dört bir elle sarıldım
Koştur koştur inan artık yoruldum
Önce dalgalandım sonra duruldum
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Bazen çok üzüldüm bazen de güldüm
Gün geldi ekmeğimi iki ye böldüm
Ölme diril derler bir hayat sürdüm
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Ne yazık ki tutunacak dalım yok
Kahve içsem iyi çıkan falım yok
Bülbül olsam koklanacak gülüm yok
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Misafir oldum iki kapılı hana
Gülmek ele düştü dertlerde bana
Nasibim olmadı gülmeden yana
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Saçlarıma akları saldı yıllar
Vakitsizde kapımı çaldı yıllar
Derken şu gençliğimi aldı yıllar
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Gençlik geçti işte geldi son fasıl
İstediğin kadar hayata asıl
Boştur bin yıl yaşasan da velhasıl
Yakılacak bir kitaptır hayatım.
**
Hayat fani hiç nafile aldanma
Bu dünya sana da kalacak sanma
Merak edip hiç boşuna okuma
Yakılacak bir kitaptır hayatım
