MERAM
EMİNE SAVAŞ
Âh şu garip fani dünya, sende huzur bulamadım
Yüzümü çevirdim güya, yine sürur bulamadım
Ne ki derdim sordum cânâ, haber saldım yana yana
Merhamet et, lütf et bana bende sabır bulamadım
Gün ağarır perde perde, kulum diyen gelsin derde
O cengaver aşık nerde, benden mahrur bulamadım
Düştü gönül hâlden hâle, acılar kula nevale
Niye bitmez dilde nâle, çün tasavvur bulamadım
Yan derdiyle mahzunların, sırrına var mecnunların
Halin anla meftunların, lakin destur bulamadım
N'oldu desen kârın bülbül, biri sensin biri de Gül
Zora gerek de tahammül, aşka sahur bulamadım
Hamuş oldu gönül anda, çârgûşe de miskin cânda
Gevher-i güftar cihanda, O'ndan Gafur bulamadım
YORGUN DEV
MEHMET BÜYÜKBAŞ
Kıymetli Büyüğümüze,
Hastane odasında yorgun bir dev yatıyor,
Yorgunluk kıştan gelir, devlik sahip çıkmadan.
Nefesi buğulanmış, kalbi ürkek atıyor,
Buğu közden ürkeklik, merhametle bakmadan,
Yıllar cömert davranmış, sorumluluk meşakkat,
Bağlılık, adanmışlık, fedakârlık, sadakat,
İyiliği mükafat, sessizliği nasihat,
Karşılık beklemeden, tek apolet takmadan.
Zamanla anlıyorsun, anlaşılamamayı,
Uğraşıp görüyorsun, uğraşılamamayı,
Yaklaştığını sanıp, yaklaşılamamayı
Mücadele öğretmiş, vazgeçmeden, bıkmadan.
Yıkıntılardan çıkmış, hep sağlam kalabilmiş,
Hayalleri kırılmış, rüyaya dalabilmiş,
Mış gibileri geçmiş, fazlası olabilmiş,
İnşallah şifa bulur, gece güne akmadan.
28.03.2026
NERDESİN
MEHMET BAŞ
Gözlerin gözümü çarmıha gerer,
Küllenen ocağım külüm, nerdesin?
Sözlerin sözümü yay gibi gerer,
Dallanan fidanım gülüm, nerdesin?
Hazanda kırılır gönlümün dalı,
Kovanda kalmıştır arının balı,
Tufanda gark olmuş bahtımın salı,
Göllenen pınarım selim, nerdesin?
Makbere giderken nice hesaplar,
Mahşere kalmasın bunca cevaplar,
Beşere kaldıysa bitmez seraplar,
Tüllenen şafağım yelim, nerdesin?
Hayal rüzgârında durmadan esen,
Melâl kumaşını aşk ile kesen,
İkbal sahrasında kendine küsen,
Yıllanan hasretim elim, nerdesin?
KADIN
SUAT YAVUZ
Onlar bir çiçektir dalında güzel
Koparma kıyarak solmasın kadın
Yaratan özenmiş doğuştan özel
Acıyla kederle dolmasın kadın
Yüreği çarparak mutluluk yorsun
Gönlünün saati huzuru vursun
Sevmeyi bilmeyen uzakta dursun
Vefasız kapısı çalmasın kadın
Cevherin halini sarraflar anlar
Zindana dönmesin şu fani hanlar
Ezilme görmesin güzelim canlar
Yüklerin hamalı olmasın kadın
Haykırsın fikrini göğsünü kasıp
Korkmasın sinmesin sesini kısıp
Yaşamdan ümidi büsbütün kesip
Tutamla saçını yolmasın kadın
Dinleyen duyunca kalır hayrette
Eksiktir doğuştan biraz kudrette
Edenler cezayı bulur elbette
Ahını aleme salmasın kadın
Yaşarken dünyada ölmesin kadın
HARBİM VAR
AYTEN TARIM
Hırçın dalgaların arasındaki
O dik bakışlı, cehalete kafa tutan
Asi kadın benim arkadaş ben!...
Özgürlüğüme zincir vurulmuş
Düşüncelerim dondurulmuş
En önemlisi insanlıktan çıkarıp ,
Gem vurmuşlar ağzıma
Sözlerim sessiz çığlıklarda kaybolurken
Allahın verdiği bu canı, hürriyetimi
Bu dünyada esareti bana laik gören
Yaşama hakkımı elimden almaya kalkan
Hadsiz kullar kimdi!...
Cehaleti kimlik edinip, kulun, kul üzerinde
Hükümünü sürdüren kimdi arkadaş!
Adaletimi, hakkımı gasp eden,
Özgürlüğümü elimden alan
İnsanın, insana hak gördüğü eziyeti
Cehalet yoksunu insanlıkla, söyleyin cihanı aleme
Harbim var insanım diyen mahlukla!..
NEYE YARAR Kİ?
DERYA GÜLTEKIN
İnci ol/up sözler dizilse ipe,
Cümle şiir gelse dilinde dize...
İncinmiş gönüle gül der/mediysen
Bülbül olsan bile neye yarar ki?
Düşün ki âlemi gezdin dolaştın,
En güzel libası giydin kuşandın,
Bir yoksul gönlüne er/emediysen
Mala malik olsan neye yarar ki?
Düşün ki huşuyla secdede alnın,
İftarda ikramın ekmekle aşın,
Bir mazlum âh/ını fikretmediysen
Hakk dostuyum desen neye yarar ki?
KIRGINLIKLARIM
HAVVA UYSAL
Kırgınlıklarım var cebime aldıramadığım
Umutlarım var ilk bahardan ayrı koyamadığım
Hayallerim var sayfalara sığdıramadığım
Kendimim kimseye anlatamadığım
Ahraz yanım var tabiblerde şifa bulamadığım
Kırgın yüreğim var hayallere bağladığım
Ağlayan yanım var teselli edemediğim
Duygularım var kimsenin umursamadığı
Çocuk yanım var rüzgarına çabuk kakılan
Gönül durağım var hep ıssız olan
Ahde vefa görmemiş riyalı sözlerde boğulan
Kaybolmuşum kenarda atıl duran
DERTLİ GÖNÜL
ORHAN BURAN
Saçlarına aklar düşmüş dediler,
Her telinde ayrı acı var dedim.
Bu dünya hep böyle boşmuş dediler,
Derdime bir ortak bacı var dedim.
Gönül sarayımı yıktı gurbetlik,
Gençliğim elinden çekti gurbetlik,
Ömür tarlasına dertleri ektik,
İçimde sönmeyen baca var dedim.
Felek vurdu bana, kime ne deyim?
Kırıldı kanadım, nere gideyim?
Ben bu garip başı kime vereyim?
İçimde bitmeyen sancı var dedim.
Felek kırdı kanadımı kolumu
Dalında kırdılar gonca gülümü
Zalimler durmadan kesti yolumu
Tükenmek bilmeyen gücü var dedim
BURANÎ dünyada gülmedi yüzüm,
Hasretle yollarda kaldı hep gözüm,
Saza vursam feryat ediyor sözüm,
Gönlümde bitmeyen hancı var dedim.
