Yabancı hayranlığı, yerliyi sahipsizlik...

ESKİDEN  bu mevsimde,  -sanıyorum- Aralık ayının ilk haftasında "Yerli Mallar ve Tutum Haftası"nı yaşardık. Çocukluk bu ya -doğrusu da o zaten- bir mutlu olurdu

ESKİDEN  bu mevsimde,  -sanıyorum- Aralık ayının ilk haftasında "Yerli Mallar ve Tutum Haftası"nı yaşardık. Çocukluk bu ya -doğrusu da o zaten- bir mutlu olurduk, bir mutlu olurduk ki... En önce yerli malı kullanmakla ve de yabancı malı kullanmamakla...  

Bir de okulda "yerli mallar günü" düzenler, öğrenciler bağlarında/bahçelerinde yetiştirdikleri ürünleri okula getirir, her sınıf kendi aralarında şölen düzenlerdi. Sınıflar arası meyve değiş tokuşu yapılır, öğrenciler öğretmenlerinin denetiminde verilmek istenen "Yerli malı Türk'ün malı, her Türk bunu kullanmalı" öğretisi küçücük beyinlere yerleştirilirdi.

Benim kuşak bu öğretilerle yarınlara hazırlandı.

Şimdi nerede o günler...

Derler ya, "mazi oldu" diye... Tıpkı o durum.

Çocukluğumuzun o anlamlı öğretisinin yerini şimdi " marka alma/marka kullanma" hevesi aldı.

Gösteriş merakı...

Övünme, caka yapma, hava basma dürtüsü...

 Alış veriş merkezleri yabancı firmaların tabelalarıyla dolu... Tabii ki içeride de binbir çeşit  marka ürünler.

XXX

Bizler "yerli malı" kullanıp bunu gururla/mutlulukla söylerken, şimdilerde  "marka giyinmek/kullanmak", onun özelliğini belirtecek markasının da teşhiri gençlere güven duygusu kazandırıyor sanki... Bakıyorsun en çiğ renklerden bir mont giyinen gencin sırtında İngilizce yazılar... Acayip resimler ve marka işaretleri...

Anlatmak istediğim, meramım şu: giderek artan bir yabancı hayranlığı yaşanırken kendi  öz benliğimizden uzaklaşmıyor muyuz?

Bir yerde harakiri yapmıyor muyuz?

Hadi, oto üretimini eloğlunun ağzına  bakıp bugüne değin ihmal ettik ya da ettirildik. Peki, ya öteki alanlar?

Sanayide "-Yapamayız, altyapı sorunu..." dedik, geçtik.

Peki, insan unsuru egemen olan konularda?..

Ilk aklıma gelen konu, spor... Yatırımı hep yabancı sporcuyu yapmadık mı? Bir dönem ithal haltercilerle şeref kürsülerine çıkarken, kendi öz değerlerimizi unutmadık mı? Bunun acı örneğini şimdilerde atletizmde ve futbolda sergiliyoruz.            

Atletizmde,  kendi ülkesinde az-çok başarılı olan yabancı atletleri TC yurttaşı yapıp pistlere salıyor, onlar da ufak-tefek başarılara ulaşınca aklımızca seviniyor, mutlu oluyoruz.

Yani, kendimizi kandırıyoruz.

XXX

Futbol dünyamızda da içler acısı manzara... Futbol takımları yabancılarla dolu... Golleri onlar atıyor, puanları onlar kazandırıyor ekiplerine... Savunmada da onlar..

O zaman sporda ne olacak bu ülkene hali?

Siyasetçiler kendi görüş açılarından ülke sorunları için elbette kafa yoruyorlar. Ama şu spor dünyasındaki "Yabancı hayranlığı"nın Türk sporu için ne denli aleyhte bir uygulama olduğunu bir araştırsalar derim...

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Hikmet Aksoy - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Vansesi Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Vansesi Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Vansesi Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Vansesi Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Van'da maske takmak zorunlu olsun mu?